Wspólnie chronimy miejsca

Indywidualne nawyki mają znaczenie na marginesie. Zorganizowane, lokalne i wytrwałe działania mają znaczenie w skali całych zatok. Poniższe projekty pokazują, jak różnorodny jest wkład surferów i odwiedzających wybrzeże, od udziału w konsultacjach planistycznych po ręczne sadzenie roślin.

Ochrona samej fali

Miejsca do surfingu to naturalne formy ukształtowania brzegu, które mogą zostać zniszczone lub zatarte przez falochrony portowe, pogłębianie dna i źle zaplanowaną zabudowę. Save The Waves Coalition, założona w 2003 roku, prowadzi program World Surfing Reserves, który uznaje wyjątkowe strefy surfingowe i pomaga lokalnym społecznościom przygotować plany ich ochrony. Malibu w Kalifornii było jednym z pierwszych rezerwatów, a Ericeira w Portugalii w 2011 roku została pierwszym takim miejscem w Europie. Do innych należą Santa Cruz, Manly w Australii i Punta de Lobos w Chile.

Samo uznanie nie jest jeszcze ochroną prawną. Jego siła polega na zorganizowaniu lokalnej grupy, która może zabrać głos, gdy pojawi się zagrożenie. To rola, którą mogą pełnić zwykli surferzy.

Tablica z informacją o rezerwacie nie chroni fali. Chronią ją ludzie, którzy czytają ogłoszenia planistyczne i przychodzą na konsultacje.

Sprzątanie, które dostarcza danych

Organizacje takie jak Surfrider Foundation, założona w Malibu w 1984 roku, czy Surfers Against Sewage w Wielkiej Brytanii organizują regularne sprzątanie plaż przez lokalne oddziały i sieci społecznościowe. Międzynarodowe sprzątanie wybrzeży Ocean Conservancy, które rozpoczęło się w 1986 roku, prosi wolontariuszy na całym świecie o zapisywanie każdego zebranego przedmiotu.

Gdy śmieci są liczone i kategoryzowane, stają się dowodem. Audyty marek, na przykład, wykorzystano do pokazania, których firm opakowania najczęściej pojawiają się na plażach, co wpływa na debatę o odpowiedzialności producentów.

Badanie wody

Oficjalne badania jakości wody w kąpieliskach często odbywają się tylko latem i na wyznaczonych plażach. Programy wolontariackie wypełniają luki. Blue Water Task Force organizacji Surfrider przeszkoliła wolontariuszy w Stanach Zjednoczonych do pobierania próbek i badania wody pod kątem bakterii, publikując wyniki, aby surferzy mogli podejmować świadome decyzje, a urzędy mogły być naciskane do działania w przypadku powtarzających się problemów.

Odbudowa podwodnych łąk

W Walii organizacja charytatywna Project Seagrass wraz z partnerami pracuje nad odbudową zostery w Dale Bay w Pembrokeshire, zbierając nasiona ręcznie i sadząc je w workach z juty. Podobne działania prowadzi się w Chesapeake Bay w Stanach Zjednoczonych oraz wzdłuż Morza Śródziemnego, gdzie łąki Posidonia są monitorowane i chronione przed kotwiczeniem.

Odbudowa zostery przebiega powoli, a wskaźniki sukcesu są różne. Wiarygodne projekty mówią o tym otwarcie, monitorują wyniki przez lata i dostosowują metody. Ta szczerość jest dobrym znakiem przy wyborze działania, które warto wesprzeć.

Utrzymanie wydm na miejscu

Wydmy piaszczyste są naturalną obroną wybrzeża przed morzem. Marram, czyli trawa wydmowa, wiąże piasek; deptanie go niszczy. Projekty na wydmach stawiają ogrodzenia, ponownie sadzą trawę i budują kładki, które pozwalają ludziom dotrzeć na plażę bez erodowania kruchych zboczy. Trzymanie się wyznaczonych ścieżek to jeden z najprostszych wkładów, jaki ktokolwiek może wnieść.

Jak dobrze się włączyć

• Zacznij lokalnie: bliska grupa, do której możesz wracać, jest lepsza niż jednorazowy wyjazd za granicę.
• Zaoferuj konkretną umiejętność: fotografię, wprowadzanie danych, pisanie lub stolarkę często pomagają bardziej niż ogólna praca fizyczna.
• Ustal stały rytm, nawet jedna sesja w sezonie.
• Zabierz ze sobą innych; zaangażowanie rozchodzi się przez przyjaźnie.

Chcesz poznać siedliska, które chronią te projekty? Przeczytaj Pod każdą łamiącą się falą lub napisz do nas o projekcie na swoim wybrzeżu.